Elementy Hip-Hop:MC’ing

Elementy Hip-Hop:MC’ing

Hip-Hop Jest szerokim aglomeratem rożnych form artystycznych wywodzących się z miejskich subkultur Południowego Bronx’u lat 70′. Kultura powstawała na wczesnych ulicznych imprezach organizowanych przez Ghetto Brothers, którzy jako pierwsi podłączyli swój soundsystem do lamp ulicznych na rogu 163 ulicy i Prospect Avenue, oraz DJ Cool Herc’a na 1520 Sedgwick Avenue. Herc miksował sample z istniejących utworów z własnym wokalem – i tak podkręcał zgromadzonych imprezowiczów i tancerzy do zabawy. DJ’eje byli pionierami tej kultury, jednak to MC’s czyli raperzy szybko przejęli uwagę tłumów i to na nich głównie skupiła się uwaga odbiorców muzyki.

Skrót MC pochodzi od Mic Controller lub Master of Ceremonies – to raper prowadzący imprezę lub osoba która posiada odpowiednią reputacje jako Mistrz Sztuki Rapu.

Rapowanie to rytmiczne wypowiadanie słów powiązanych ze sobą rymami. Rap to forma wypowiadanej poezji połączonej z ścieżką muzyczną i rytmicznym bitem. MC’ing wywodzi się ze prastarej afrykańskiej formy ekspresji i tradycji „werbalnej walki” popularnej wśród afro-amerykańskiej społeczności. Krs One opowiadał w jednym ze swoich wywiadów, że Afrykanie  już jako niewolnicy przeprowadzali miedzy sobą bitwy freestyle, które polegały na ośmieszeniu przeciwnika ale przede wszystkim na poprawieniu sobie humorów w jakże trudnym życiu niewolnika. Na tym właśnie w dalszym stopniu polegają bitwy freestyle – na wzajemnym obrażaniu i wyśmiewaniu się dwóch MC’s do momentu, w którym jednemu jako pierwszemu zabraknie rymów, argumentów czy pomysłów na adwersarza, oraz na przekonaniu do siebie publiczności zgromadzonej na imprezie bądź miejscu.

6mile freestyle battle

Na zdjęciu pamięta scena z filmu „Ósma mila”, gdzie bliski zwątpienia i pełen desperacji B-Rabbit, zagrany przez Eminem’a w końcu przejmuje tłum i wychodzi zwycięsko z pojedynku na rymy.

 

 

 

Wiele osób (wśród nich DJ Premier i Krs One) uważa że pierwszym MC był James Brown, który posiadał dusze, ruchy taneczne i przede wszystkim słowa które zainspirowały pokolenia późniejszych raperów.

Trudno byłoby opisać wszystkich dobrych MC’s. Jest jednak kilku wybitnych, których nie wymienić byłoby grzechem ciężkim. Oto oni:

1. KRS ONE

>

KRS One to skrót od Knowledge Reigns Supreme Over Nearly Everyone. W wieku 48 lat tworzy i rapuje do dzisiaj, czego dowodem jest doskonały album z 2013 roku „Never Forget”. Znany również jako „Teacha” i „Blastmaster”. Człowiek który ukończył tylko szkołę podstawową, a prowadzi wykłady na Uniwersytetach. Znany jest ze swych naturalnie inteligentnych i pełnych krytycyzmu do klasy politycznej, korporacji i establishmentu tekstów. KRS One przez całą swoją karierę naucza, stawia na przekaz i podkreśla wychowawczą i edukacyjną role Hip-Hop’u w życiu każdego człowieka bez względu na pochodzenie czy rasę. Działacz i założyciel Stop the Violence Movement, Temple of Hip-Hop, twórca religii Hip-Hop. Wciąż rymuje, wciąż naucza, wciąż pomaga – chociażby na przykładzie „The Disaster Kit” z najnowszego albumu, gdzie wyjaśnia czynności niezbędne do przetrwania w czasach klęski żywiołowej – na przykładzie huraganu Katrina jaka spotkała południowe stany USA.

Źródło i szczegółowe bio na temat artysty: http://en.wikipedia.org/wiki/KRS-One oraz http://www.krs-one.com/about/

2. RAKIM

>

Podczas gdy większość MC’s rymowało o broni, gangach i narkotykach Rakim celebrował swój oryginalny styl. Gładki, metodycznie płynny i zrelaksowany flow, bardzo intensywny lirycznie i pełen pozytywnego spojrzenia – to były jego główne cechy. We wczesnych latach swojej kariery razem z DJ Eric B. Rakim wydał album o nazwie „Paid in Full”. W sumie wydali oni razem jako „Eric B and Rakim” cztery albumy. Po odejściu z duetu już jako solowy artysta wydał on cztery kolejne albumy. Jako pierwszy wprowadził technikę gdzie rymy były nie tylko na końcu ale również w środku linii (z angielskiego bar). Również jako pierwszy MC pokazał wartość przemyślanych i wcześniej zapisanych zwrotek pełnych przemyśleń i metafor. Rakim współpracował z takimi artystami jak DJ Premier, Nas, Krs-One, Pete Rock  i Dr Dre. Przez wielu (w tym również i mnie) uznawany za jednego z najlepszych MCs.

Źródło i szczegółowe bio na temat artysty: http://en.wikipedia.org/wiki/Rakim oraz  https://myspace.com/rakim/bio

3. JAY-Z

>

Kariera Jay Z jest typowym przykładem sukcesu w stylu “The American Dream”. Urodzony i wychowany na Brooklyn’ie już od najmłodszych lat był powiązany ze światem przestępczym i handlem narkotykami. Jednak to dzięki talentowi oraz głowy do interesów Jay Z zawdzięcza swój sukces. Na scenie zaczynał jako ziomuś od freestyle’owania w przerwach na koncertach Big Daddy Kane’a. Ponieważ jednak nie udało mu się podpisać kontraktu z żadną z wytwórni płytowych, Jay na początku kariery sprzedawał swoją muzykę z bagażnika samochodu. Niedługo potem razem z Damon Dash’em założył wytwornie Roc-a-fella Records, żeby potem wydać pierwszy longplay „Reasonable Doubt”.

Jego późniejsze albumy rozeszły się w niemalże 50 milionach egzemplarzy, zaś sam artysta zdobył piętnaście nagród Grammy. Jay Z jest współwłaścicielem The 40/40 Club i drużyny NBA Brooklyn Nets, a także kreatorem linii odzieżowej Rocawear. Poza tym jest byłym CEO Def Jam Recordings, jednym z trzech założycieli Roc-A-Fella Records oraz założycielem Roc Nation.

Raper i biznesmen jeden z najlepiej zarabiających artystów oraz przedsiębiorców w Stanach Zjednoczonych, z majątkiem szacowanym na ponad pół miliarda dolarów.

Źródło i szczegółowe bio na temat artysty: http://pl.wikipedia.org/wiki/Jay_Z

4. NAS

>

Nasir bin Olu Dara Jones urodził się w Long Island City w Nowym Jorku. Jego ojciec Olu Dara jest muzykiem jazzowym.

Karierę rozpoczął jako nastolatek. Przyjął wówczas pseudonim Kid Wave. Pod koniec lat 80-tych spotkał producenta muzycznego „Large Professor” i razem z nim udał się do studia, gdzie Rakim i Kool G Rap nagrywali swoje albumy. Gdy nikogo nie było w studiu, Nas rozpoczął nagrywanie własnego materiału, który nigdy się nie ukazał.

W 1991 r. wystąpił na koncercie „Live at the Barbeque”, obok zespołu hip-hopowego Main Source. Zadebiutował w połowie 1992 roku, wydając singel „Halftime” pod pseudonimem Nasty Nas. Utwór pochodził ze ścieżki dźwiękowej do filmu Zebrahead.

Debiutancki album Nasa pt Illmatic został wydany w 1994 roku. Sam raper nagrywał kompozycję dwa lata, od 1992 do 1993 roku. Produkcją zajęli się Large Professor, Pete Rock, Q-Tip, L.E.S. i DJ Premier, gościnnie wystąpili tylko AZ i ojciec Nasira – Olu Dara. Singlami promującymi album są utwory: „The World Is Yours”, „It Ain’t Hard to Tell”, i „One Love”. Album zdobył pozytywne recenzje. Jest to jeden z najlepszych albumów w całej karierze Nasa. Późniejsze albumy przyczyniły się do wzrostu popularności rapera.

Źródło i szczegółowe bio na temat artysty: http://en.wikipedia.org/wiki/nas

4. Notorious B.I.G

>

Przysłowie „Nikt nie jest perfekcyjny” zdecydowanie nie odnosiło się do Notoriousa. Biggie mógł zabić lirycznie jednym z najbardziej zimnokrwistych porównań, by szybko oczarować i rozśmieszyć adwersarza w tym samym wersie! Zdolny do budowania wielko-rymowych linii, raczej nie zapisywał zwrotek na papier – wolał układać rymy w głowie. Rymował charakterystycznym grubym, nosowym, lekko zachrypłym głosem. Historie które opowiadał potrafiły przenieść słuchacza na brudne ulice Nowego Jorku. Nawijał o swojej kryminalnej przeszłości i mafijnych historiach. Był również mistrzem typowego bragga. Zaczynał jako Biggie Smalls lecz zmienił swój pseudonim na Notorious B.I.G., zadebiutował w 1993 na remiksie singla Mary J. Blige „Real Love”. Wypuścił swój debiutancki album „Ready to Die” w październiku 1994. Również w 1994 Biggie ożenił się z piosenkarką R&B Faith Evans.

9 marca 1997 w Los Angeles, po imprezie promującej jego nadchodzący album, Notorious B.I.G wyjeżdżając czarnym Chevroletem Tahoe z budynku, zatrzymał się na światłach na skrzyżowaniu ulic Beverly Hills i ulicy Wilshire, po chwili z lewej strony podjechał czarny sedan, z którego oddano 7 strzałów. Do dziś sprawa zabójstwa nie została wyjaśniona, nieznany jest sprawca ani motyw zabójstwa (jedna z hipotez głosi, że była to zemsta za śmierć Tupaca Shakura). Inna wskazuje, że miał z tym związek P.Diddy, któremu śmierć Notoriousa pomogła w wypromowaniu się w roli rapera.

Poniżej trzech najlepszych MCs w numerze wyprodukowanym przez DJ Premier – Klasyka prawdziwego boom bap’owego Hip-Hop’u!

Jeszcze kilka filmów i paru ziomków wypluwających trochę dobrego wolno stylowego rapu:

DNA niszczy swojego przeciwnika. Na tym filmie zadanie MCs zostało utrudnione poprzez podanie im słów kluczowych krótko przed bitwą:

Eminem freestyle’uje w programie Tim’a Westwood’a:

Tutaj Krs One pojaśnia na temat wolnego stylu:

Jay-Z gościnnie w numerze „Can I get Open” grupy Original Flavour z albumu „Beyound Flavor” z 1993 roku:

Rakim w numerze ” When I b on tha Mic”, prawdziwy Hip Ha O Pe:


%d bloggers like this: